“𝙈𝙖𝙖𝙧 𝙟𝙚 𝙬𝙞𝙡𝙩 𝙩𝙤𝙘𝙝 𝙝𝙚𝙡𝙚𝙢𝙖𝙖𝙡 𝙜𝙚𝙚𝙣 𝙝𝙪𝙞𝙡𝙚𝙣𝙙𝙚 𝙢𝙚𝙣𝙨𝙚𝙣 𝙤𝙥 𝙙𝙚 𝙛𝙤𝙩𝙤?”

Dat was de reactie die ik van een vriend kreeg toen ik hem vertelde dat ik steeds vaker gebruik maak van een afscheidsfotograaf tijdens een uitvaart.

Nu zou het raar zijn om te zeggen dat tranen niet vastgelegd worden bij een afscheid. Maar bij een geboorte of huwelijk gebeurt dat ook. Is het dan omdat het tranen van geluk zijn dat dit “normaler” is? In mijn perceptie mogen alle emoties vastgelegd worden.
Juist op een dag/moment dat alles aan je voorbij lijkt te gaan. Die ene betekenisvolle blik naar elkaar, de hand op de knie nét toen je dat nodig had, de kleinzoon die een roosje op de kist legt. Een goede fotograaf weet juist die momenten te vangen die je later troost kunnen bieden.

Toch blijft er een drempel.

Het voelt misschien ongemakkelijk om een fotograaf te laten rondlopen tijdens zo’n intiem moment. ‘𝘋𝘢𝘵 𝘩𝘰𝘰𝘳𝘵 𝘵𝘰𝘤𝘩 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘣𝘪𝘫 𝘦𝘦𝘯 𝘶𝘪𝘵𝘷𝘢𝘢𝘳𝘵?’ is een gedachte die ik vaker hoor. Maar als je kijkt naar de kracht van beelden, naar de manier waarop een foto je terug kan brengen naar een gevoel, een moment, een blik… dan wordt het ineens zoveel duidelijker waarom afscheidsfotografie waardevol kan zijn.

Op de dag van de uitvaart gebeurt er veel. Er zijn indrukken, gesprekken, tranen en soms zelfs een lach. Het is een dag die in een roes voorbijgaat. Later, als het stiller wordt en het gemis zich aandient, kan het fijn zijn om terug te kijken. Niet alleen naar de kist of de bloemen, maar naar de liefde die voelbaar was. De handen die elkaar vonden. De ogen die spraken zonder woorden. De troost die zo nodig was.

Zo was er laatst een familie die in eerste instantie twijfelde. ‘𝘔𝘪𝘴𝘴𝘤𝘩𝘪𝘦𝘯 𝘷𝘰𝘦𝘭𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘵𝘦 𝘨𝘦𝘬𝘶𝘯𝘴𝘵𝘦𝘭𝘥,’ gaven ze aan. Maar na de uitvaart kreeg ik een bericht van hen: hoe dankbaar ze waren. Hoe ze details terugzagen die ze op de dag zelf niet hadden opgemerkt. Hoe het hen troost had gegeven.

Een afscheidsfotograaf is er niet om in te breken op de intimiteit van het moment, maar juist om het vast te leggen zoals het is: puur, oprecht, vol emotie. Niet voor nu, maar voor later. Voor de momenten waarop herinneringen vervagen, maar de behoefte om terug te grijpen naar die dag groter wordt.
Het is een keuze, net zoals alles rondom een afscheid een keuze is.

Mocht je hier meer over willen weten: ik heb meerdere fantastische fotografen in mijn netwerk waar ik regelmatig mee werk en die ik zeker kan aanbevelen.