Taptoe signaal of Last Post?

Er zijn van die geluiden die diep door je ziel snijden. Die een verhaal vertellen zonder woorden. De taptoe is zo’n geluid. Een signaal dat ooit het einde van de dag aankondigde in militaire kazernes, maar dat inmiddels een andere, diepere betekenis heeft gekregen.

In Nederland klinkt de taptoe vooral tijdens herdenkingen en militaire begrafenissen. Denk aan bijvoorbeeld 4 mei, tijdens de Nationale Dodenherdenking. Net voor de 2 minuten stilte wordt de taptoe gespeeld, waarna er ruimte is voor bezinning.
De oorsprong van de taptoe is te vinden in het Vlaanderen van de 16e eeuw, waar het bevel “Tap toe!” in kazernes werd geroepen, om het einde van de dag aan te kondigen.

Het signaal verspreidde zich in de 17e eeuw, toen Britse soldaten in de tijd van Prins Maurits in de Nederlanden gelegerd waren. Het Britse “Last Post” heeft dan ook zijn wortels in deze traditie. Aan de andere kant van de oceaan kennen ze de “Taps”, een signaal dat in de Verenigde Staten bij militaire ceremonies wordt gespeeld.

Wat deze melodieën gemeen hebben, is hun eenvoud: ze bestaan uitsluitend uit natuurtonen en kunnen zonder ventielen worden gespeeld.
Op mij persoonlijk maakt het iedere keer weer diepe indruk hoe muziek kan verbinden met emotie.

Zo ook tijdens het afscheid van Cees, op de natuurbegraafplaats. Zelf was hij enorm verbonden met muziek. En was het dan ook een logische afsluiting van een prachtige herdenking. Voordat we richting zijn laatste rustplaats vertrokken, verzamelden zijn geliefden zich rondom zijn kist. Zijn goede vriend, waarmee hij zo vaak zij aan zij muziek had gemaakt, bracht nog een laatste keer de trompet naar zijn lippen. En daar klonk, speciaal voor hem, het taptoe signaal. In al zijn kracht en eenvoud. Om daarna met kippenvel de stilte te omarmen, die enkel doorbroken werd door het fluiten van de vogels…