Resomeren wordt mogelijk, twee overledenen mogen straks samen in één kist worden begraven of gecremeerd en ook begraven binnen 24 uur moet eenvoudiger worden. Het kabinet wil de huidige Wet op de lijkbezorging grondig vernieuwen. Wat verandert er precies? En misschien nog belangrijker: wat merken families daar straks van?

Een uitvaart is persoonlijk. De één weet al jaren dat hij begraven wil worden. Een ander kiest heel bewust voor crematie. Soms spelen geloof en traditie een belangrijke rol. En steeds vaker worden ook duurzaamheid en nieuwe mogelijkheden meegenomen in de keuzes rondom een afscheid.

Toch kunnen we niet alles zomaar zelf bepalen. Wat er na een overlijden met het lichaam mag gebeuren, is in Nederland nauwkeurig in de wet geregeld.

Die wet is inmiddels behoorlijk op leeftijd en sluit volgens het kabinet niet meer voldoende aan bij de manier waarop we tegenwoordig naar afscheid, persoonlijke wensen en nieuwe technieken kijken.

Daarom stemde de ministerraad op 25 september 2026 in met het voorstel voor een nieuwe Wet bestemming lichamen van overledenen.

En daarin verandert behoorlijk wat.

Eerst even belangrijk: de nieuwe wet geldt nog niet

In verschillende berichten wordt gesproken over ‘de nieuwe uitvaartwet’. Dat kan de indruk wekken dat de veranderingen al zijn doorgevoerd.

Dat is niet zo.

Het wetsvoorstel is naar de Raad van State gestuurd voor advies. Daarna volgt behandeling in de Tweede Kamer en vervolgens in de Eerste Kamer. Tijdens dat proces kan de inhoud bovendien nog veranderen.

Totdat de nieuwe wet daadwerkelijk in werking treedt, blijven de huidige regels gelden.

Resomeren wordt een nieuwe mogelijkheid

De meest in het oog springende verandering is waarschijnlijk de komst van resomeren.

Op dit moment zijn begraven en cremeren de bekendste vormen. Daarnaast kan iemand ervoor kiezen zijn of haar lichaam ter beschikking te stellen aan de wetenschap.

Als het wetsvoorstel wordt aangenomen, komt daar resomeren als nieuwe mogelijkheid bij.

Bij resomeren — officieel alkalische hydrolyse genoemd — wordt het lichaam in een daarvoor ontwikkelde installatie met behulp van een basische vloeistof ontbonden. Het is dus wezenlijk anders dan een crematie, waarbij hitte wordt gebruikt.

Over resomeren wordt in Nederland al jaren gesproken. De techniek bestaat al en wordt in verschillende andere landen toegepast, maar is in Nederland op dit moment nog niet toegestaan.

Dat kan met deze nieuwe wet veranderen.

Lees hier meer over wat resomeren precies inhoudt.

Wat de uiteindelijke kosten worden, waar in Nederland resomeren straks mogelijk zal zijn en hoe snel uitvaartlocaties deze mogelijkheid kunnen aanbieden, is op dit moment nog niet duidelijk.

De wet maakt de deur ervoor open. De praktische invulling volgt daarna.

Samen in één kist

Een andere verandering is misschien minder technisch, maar raakt juist sterk aan de persoonlijke kant van een afscheid.

Het voorstel maakt het mogelijk om twee overledenen samen in één kist te begraven of te cremeren. Ook gezamenlijk resomeren wordt volgens het wetsvoorstel mogelijk.

Dat kan bijvoorbeeld betekenis krijgen wanneer twee mensen kort na elkaar overlijden en het hun wens was om ook letterlijk samen hun laatste bestemming te krijgen.

Onder de huidige regelgeving zijn de mogelijkheden daarvoor beperkt. De nieuwe wet moet hier meer ruimte voor bieden.

Het is een mooi voorbeeld van wat deze wetswijziging probeert te doen: niet alleen regels moderniseren, maar meer mogelijkheden creëren om de bestemming van een overledene te laten aansluiten bij persoonlijke wensen.

Meer lezen over de mogelijkheden rondom begraven.

De as van je partner mee in de kist

Ook bij een begrafenis ontstaat een nieuwe mogelijkheid.

Stel dat de ene partner jaren geleden is gecremeerd en de andere partner later kiest voor een begrafenis. Het wetsvoorstel maakt het mogelijk om de asbus van de eerder overleden partner in dezelfde kist mee te begraven.

Op papier is het maar een kleine wijziging.

Aan de keukentafel kan zoiets een heel andere betekenis hebben.

Want voor een familie kan het juist heel waardevol zijn dat twee mensen die hun leven met elkaar deelden uiteindelijk ook samen hun laatste rustplaats krijgen.

Lees meer over begraven en de verschillende soorten graven.

Begraven binnen 24 uur wordt eenvoudiger

Ook de termijn waarbinnen iemand begraven kan worden verandert.

Voor sommige religies en tradities is het belangrijk dat een overledene zo snel mogelijk na het overlijden wordt begraven. Onder de huidige wetgeving is een begrafenis binnen 24 uur niet zomaar mogelijk en is daarvoor een aparte procedure nodig.

Het nieuwe wetsvoorstel moet die procedure eenvoudiger maken.

Dat betekent overigens niet dat na invoering van de wet iedere overledene automatisch binnen 24 uur begraven kan worden. De noodzakelijke controles rond de identiteit, de lijkschouw en de aard van het overlijden blijven belangrijk.

Er komt vooral meer ruimte om rekening te houden met religieuze, culturele en persoonlijke wensen.

Meer onderzoek wanneer een overlijden vragen oproept

Een ander deel van de wetswijziging speelt zich vooral achter de schermen af.

Niet ieder overlijden is vanzelfsprekend een natuurlijke dood. Soms zijn er omstandigheden die vragen oproepen of is niet direct duidelijk wat er precies gebeurd is.

De nieuwe wet geeft politie en forensisch artsen meer mogelijkheden om in zo’n situatie onderzoek te doen naar het lichaam en naar de plaats waar iemand is aangetroffen.

Het doel daarvan is om beter vast te kunnen stellen waaraan en onder welke omstandigheden iemand is overleden en de kans te verkleinen dat bijvoorbeeld een misdrijf onopgemerkt blijft.

Tegelijkertijd wordt duidelijker vastgelegd welke handelingen na een overlijden aan het lichaam mogen worden verricht. Daarmee moet ook de lichamelijke integriteit en waardigheid van de overledene beter beschermd worden.

Het is misschien niet het onderdeel van de wet waar je als eerste aan denkt bij een uitvaart, maar het is wel een belangrijke verandering.

Zelfs de naam van de wet verandert

Ook opvallend: de vertrouwde naam Wet op de lijkbezorging verdwijnt als het voorstel wordt aangenomen.

De nieuwe wet krijgt de naam:

Wet bestemming lichamen van overledenen.

Dat klinkt misschien als een detail, maar taal doet ertoe.

Zeker rondom afscheid.

Woorden als ‘lijk’ en ‘lijkbezorging’ passen steeds minder bij de manier waarop we tegenwoordig over een overleden dierbare spreken. In mijn dagelijkse werk hoor je mij die woorden eigenlijk ook vrijwel nooit gebruiken.

Ik spreek over iemand die is overleden. Over een vader, moeder, partner of kind. Over een mens van wie afscheid genomen moet worden.

Een juridische tekst blijft natuurlijk een juridische tekst. Maar ook daarin mag de mens wat mij betreft zichtbaar blijven.

Wat betekent de nieuwe uitvaartwet voor jou?

Voorlopig verandert er nog niets.

Je kunt op dit moment kiezen voor begraven, cremeren of het ter beschikking stellen van het lichaam aan de wetenschap. Resomeren is in Nederland nog niet toegestaan.

Lees hier meer over de mogelijkheden rondom crematie.

Maar als het wetsvoorstel uiteindelijk wordt aangenomen, ontstaat er meer keuzevrijheid. Niet alleen door resomeren toe te voegen, maar ook door bestaande mogelijkheden minder strikt te maken.

En juist dat vind ik een interessante ontwikkeling.

Want een passend afscheid zit niet alleen in bloemen, muziek, vervoer of een bijzondere locatie. Het begint al bij de vraag: wat zou iemand zelf gewild hebben?

Die vraag hoeft niet pas gesteld te worden wanneer iemand is overleden.

Wie zijn wensen bij leven bespreekt of opschrijft, geeft zijn naasten later iets waardevols mee: duidelijkheid.

Met het gratis wensenboekje kun je je eigen uitvaartwensen rustig vastleggen.

Meer ruimte om afscheid te nemen op een manier die past

Wetgeving klinkt al snel afstandelijk. Artikelen, bepalingen, procedures en uitzonderingen.

Maar achter deze wetswijziging zit uiteindelijk iets heel menselijks.

We zijn allemaal verschillend. We leven verschillend, geloven verschillend en denken verschillend over wat er na onze dood met ons lichaam moet gebeuren.

Dan is het eigenlijk heel logisch dat er ook bij ons afscheid ruimte is voor verschillende keuzes.

Niet omdat alles anders moet.

Maar omdat er iets te kiezen mág zijn.

Een afscheid hoeft immers niet alleen te passen binnen de regels. Het moet vooral passen bij de mens om wie het gaat.

Dit artikel is gebaseerd op het wetsvoorstel zoals dat op 25 september 2026 door het kabinet naar de Raad van State is gestuurd. Het voorstel kan tijdens de verdere behandeling nog worden gewijzigd.

---